top of page

Mind the gap,
find the bridge

Veel hoogbegaafde mensen hebben het gevoel  anders te zijn, ‘de rare’, er niet bij te horen. De kloof tussen hen en de omgeving lijkt soms erg groot. Bovendien voelen ze zich vaak onbegrepen wanneer ze ongewild, onbedoeld en zonder het zelf te weten ongeschreven sociale regels hebben overtreden. 

 

De angst om afgewezen te worden, mondt vaak uit in een zoektocht naar ‘how to fit in’. Ondanks dat de meeste hoogbegaafden ‘authenticiteit’ als erg belangrijke waarde koesteren, overschaduwt de nood om erbij te horen.

Velen proberen in te schatten hoe neurotypische mensen uit hun omgeving leven, wat ze verwachten en trachten vervolgens hieraan te voldoen. Maskers worden gecreëerd en opgezet en het bijhorende impostersyndroom wordt een trouwe metgezel. 

 

Alsof dat nog niet genoeg is, zorgt dit copingmechanisme er ook nog eens voor dat de kloof nog groter wordt. In de eerste plaats de kloof met jezelf als hoogbegaafde, want hoe langer je met een masker op leeft, hoe verder je van jezelf verwijderd raakt. 

 

Maar ook de kloof tussen de hoogbegaafde en de (neurotypische) omgeving wordt doorgaans groter, dieper of duidelijker. 

Anderen voelen immers dat er iets niet klopt, dat er een incongruentie in de persoon huist. 

En tenslotte worden ze ook niet gecapteerd door gelijkgestemden, aangezien deze de hoogbegaafde authentieke persoon achter het masker niet kunnen zien.  

 

Mind the gap, find the bridge

 

Om de brug naar de omgeving te kunnen vinden, is het belangrijk eerst de kloof te erkennen: mind the gap. 

 

Hoogbegaafdheid wordt in de volksmond vaak onterecht beperkt tot ‘hoogintelligent’. Dit is echter maar een deeltje van de puzzel. Hoogbegaafdheid is veel meer dan dat. Het Delphimodel (Kooiman- Van Thiel, Hoogbegaafd. Dat zie je zó. OYA productions, 2008)  is een overzichtelijk model om dit te illustreren. Naast het ‘denken’ (vb hoogintelligent), spelen ook ‘zijn’ (vb autonoom) en ‘voelen’ (vb rijkgeschakeerd) een even belangrijke rol. 

Hoogbegaafden verwerken informatie op een heel andere manier dan neurotypische mensen, ze hebben kortweg een andere bedrading in de hersenen. 

 

En dan is er nog de wisselwerking met de omgeving: hoogbegaafde mensen zijn doorgaans nieuwsgierig, gedreven en scheppingsgericht. Daarnaast voelen ze vaak feilloos zaken uit de omgeving aan (hoogsensitiviteit). En dit alles wordt overgoten met een sausje van ‘complex, snel, creatief en intens’. 

 

Een tweede element richting ‘brug’ is je unieke code kraken. Iedereen heeft zijn eigen handleiding: wie ben je, wat zijn je kerntalenten, welke zet je graag waar in, valkuilen, patronen, waarden, wat geeft/vreet energie…? Maar ook: wat heb je nodig van je omgeving om optimaal te kunnen functioneren volgens je eigen code? 


Behalve deze code kénnen, is het ook erg belangrijk om ze te eren, waarderen en er zo goed mogelijk naar te leven, je kwaliteiten inzetten op een geschikte manier en/of in de juiste omgeving. Het is als het ware in kaart brengen wat de vuurtoren van jouw unieke levenspad is en deze steeds in het vizier houden.
 

 

Tot slot is ook contact met gelijkgestemden erg helpend. Een plaats waar je all the way jezelf kan zijn, waar je niet raar, te snel, te intens of een andere ‘te’ gevonden wordt. Dit helpt om meer in jezelf te geloven, zodat je de plaats durft in te nemen die voor jou bestemd is. Hierdoor is het niet alleen mogelijk om authentieker in het leven te staan, maar zorgt er ook voor dat door meer in je kracht te kunnen blijven staan, het contact met de (neurotypische) omgeving vlotter verloopt. 

bottom of page